HELAL ETTİM HAKKIMI



 

 

 

Bu sana bu gece son ağlayışım,söz….. Oturdum anılarımı,yıllarımı karşıma aldım,anladım ki bir daha asla yaşanmaz ne seninle nede bir başkasıyla…. Neden böyle oldu can?Sana can dedim,canımsın,canda bir parçasın,damarımda akan kanımsın dedim…Canı olmadan, damarlarında kanı dolaşmadan nasıl yaşar insan?Neden bir türlü yola koyamadığımı anlayamadığım hayatıma bakıyorum ve sana senin okuyamayacağını bildiğim son bir mektup yazıyorum.İnan bu son,aşkım benim.Artık yoksun.Aldın benden seni gittin… Hiç acımadı mı yüreğin,bu kadar kolay mıydı can?Öyle anlarımız vardı seninle,ki o anlar insanın hayatında bir kez yaşayacağı anlardı,ne tekrarı vardı ne de geri dönüşü bunu anlamadın mı can?Benim kadar kim sever seni hiç düşündün mü?Kim sahip çıkar,deli gibi kim özler seni?Kim gözlerine her baktığında kaybolur gider?Sen benimdin ya,hep öyle söylerdin bana,şimdi nasıl paylaşacaksın bir başkasıyla benim olanı?… Benden çalıp götürdüklerin benim yaşam sebebimdi,yaşayamıyorum sen yokken,nefes alamıyorum anlamıyor musun?Sen hayatını götürüyorsun bensiz,mutlu yada mutsuz,ben neden hala ardından yağmurlar yağdırıyorum,sen her şeyi unutabildiysen ben neden hatırlıyorum,sen oyunu yarım bıraktın ben neden bitirmeye çalışıyorum?Sözlerini tutmadın sen bana verdiğin.Sevgilim dedim sana,Sevgililer sözlerini tutmaz mı?Sevdam dedim sana,sevdalar hiç bu kadar can acıtır mı?Bana sonsuz mutluluğu yaşatan ve hayatımı noktalayan aynı insan,bu nasıl bir uçurumdur anlatsana bana….Hani hiç sevmekten vazgeçmeyecektin beni,en güvendiğim,ben bildiğim sen yaparsan bunları bana başkaları neler yapmaz,canımı nasıl acıtırlar hiç düşündün mü?Kimi kabul eder bu yürek artık,aşk içinde misafir olur mu can?Bilirim kimsenin elleri senin gibi dokunmaz,gözleri senin gibi bakmaz, teni senin gibi kokmaz,kolları senin gibi sarmaz ama ne çare sen yoksun ki… Sevdamızı neden gizledin karanlıklar içine?En güzel renkleri,en temiz beyazları sen sunmamış mıydın bana?Şimdi bu karanlık,bu en koyu siyahlar niye?Pembe gülleri soldurdun tek bir elvadanla, son kökleri de söküp attın ellerinle.Anlamadın sana ne kadar ihtiyacım olduğunu bu hayat karmaşasında,savaş istedim benle savaşmadın,savun istedim sevdamızı,o kocaman yüreğin dağları devirsin istedim,olmadı…. Belki ben zor olanı istedim,belki sen her şeyi kolay istedin.. Hep beni suçladın,bir kere bile kendinde aramadın hatayı,insafsızca son noktayı koyarken bile bendim yanlış olan sana göre.Oysa ben ne hatalar yaptım senin uğruna,ne günahlar işledim ama bir kere bile sensizliği düşünmedim.Yapamazdım ki,seni nasıl bırakır da giderdim?Ben hiçbir zaman senin kadar gaddar olamadım can… Senin bütün yanlışlarına rağmen seni silemedim Senin bütün yalanlarına karşı ben gine bırakamadım sen,. şu yürekten… Çok göz yaşı döktüm uğruna.Artık çok geç,artık çok geç kaldık dünyam..Biliyorum bu canımı acıtsa da biliyorum,yarınlar da biz yokuz.Ya da biz hiç olmadık ta ben hep var gibi baktım,olur diye uğraştım.Tutmadın elimi can,söz vermiştin bana,verdiğin en büyük sözdü,hep elimden tutacağına söz verdin,oysa ilk yaptığın gönül gözünü kapamak oldu,bana hiç kapanmayacağına söz verdiğin…Kal deseydin kalırdım oysa ama,anlamadın. Beni atıyorsun böyle başkalarının ellerine,hiç düşünmeden gözünü dahi kırpmadan.. Yarınlarımı sen yapmıştım,şimdi yarınsız kaldım.Hayatımı sana adamıştım şimdi hayatsız kaldım.Seni canım sanmıştım şimdi canımı başka kollarda mı arayacağım?Bu muydu yanımda oluşun,bu muydu sözün bana verdiğin,bunu bile tutmak zor geldi sana… Bu kadar acıyı kaldırır mı bu yürek Sevgilim. senindim yaa,bana hep benimsin derdin beni hayata hazırlardın,oturur saatlerce söz verirdin…Şimdi senden aldığım en büyük ders adamım,insanları yarı yolda çaresiz,nefessiz,soluksuz bırakmak…Verilen sözleri tutmamak… İşine gelmediğinde ardında kalan enkaza bakmadan çekip gitmek… Yaşanan onca seneden sonra bıktım ben,yoruldum diyebilmek…her şeyini sana adamış insanı hiç düşünmeden kendine yeni bir yol çizmek… Üşüyorum şimdi,kolay değil kendimi bildim bileli ellerimi tutan ellerini arıyorum. Gözlerime bakıp yeminler eden sesini duymak istiyorum..Bir daha söylesen o yalanları yine kanarım.. Hani gecenin bir yarısı arayıp ta Ben ölmeden sana ölmek yok,yoksa dayanamam” deyişini istiyorum.. Hani sen ölmeden ben ölmeyecektim?Ben seni hak ediyor muyum diye sorardın ya bazen,şimdi anlıyorum ki hak etmiyormuşsun be dünyam…Bu sevgi ağır gelmiş sana kaldıramamışsın… Hep söylerdim kocaman seviyorum seni diye,bu büyük sevginin altında ezildin mi sen?Hangi gün karar verdin çekip gitmeye can?Bir lafım mı dokundu sana böyle inceden inceye,o aylarca süren sevgiyi bir tartışma mı bitirdi şimdi?Kusura bakma ama buna inanmamı bekleme benden…Yapılan bir yanlış mı vardı ortada,ihanet mi söz konusuydu? Başlamadan biten şarkılar gibi sorgusuz süalsiz ayrıldık işte.Başlamadan diyorum çünkü aylarca hazırladığımız yuvayı kuramadık can… Nefes nefeseydik yorulduk öyle mi? Senden gelen her acı kabulümdü benim,bu yüzden acıların bile kutsaldı benim için… Senin için yaptığım hiçbir şeyden pişmanlık duymuyorum.Sevdim ben seni,belki buna seni hiç inandıramadım ama candan öte bildim seni.O güzel gözlerine yaş değecek diye uyumadığım oldu gecelerce.Dualarım dileklerim isteklerim hep senden yanaydı,hala öyle benim olmasan da sen iyi ol güzel gözlüm benim… Yaşayamadıklarım için pişmanlığım var sadece… O da kısmet değilmiş,diyemiyorum… O kadar çabadan uğraştan sonra kısmet değilmiş demek nasıl zor geliyor biliyor musun?aylarca savaştığım elimden kayıp gitmesi yıkıyor bütün yaşamaya dair umutları… Umutlarımı yıktın,hayallerimi çaldın,beni sensizliğe mahkum ettin. Savaşlardan yenik çıkarttın,gözyaşını tattırdın,kırık bir kalp bıraktın… İnançlarımı kaybettirdin,mutluluğumu elimden aldın ama bi tek sevgini almadın benden.Onu bana bıraktın giderken… Biz bir elmanın iki yarısıyız derdin hep bana.Şimdi sana benim hakkımı çalıyormuşsun gibi gelmiyor mu?İyi günde kötü günde,hastalıkta sağlıkta diye yemin ederken hiç düşünmedin mi hesap gününü?Nasıl öderiz bunca günahı can?Başının tacıydım ben senin ya,insan baş tacını kaldırıp yerlere atar mı sebepsiz yere? Hayatımın en genç ve en güzel aylarını paylaştığım sevgilim hani gözlerini açtığında yaşamaktan önce ben gelirdim aklına…Yaşamayı mı seçtin şimdi beni bırakıp ta… Ardında bir enkaz bırakıp yeni bir hayat kurmak sana yakışmaz ama yaşa yaşabildiğini can…Af eder miyim seni?Olmaz ki can,çıktığın kapıyı çok hızlı çarptın,çok kanattın kalbimi… Sevgim sonsuza kadar demiştim ya sana,ben sözümü tutarım her ne pahasına olursa olsun… Seni ilk günkü gibi severim… Belki bu son görüşmemiz belkide bu son gece benim için yarılarını kim bilir belkir göremem.. Boşuna meraklanma huzursuz da olma çünkü sana hakkımı helal ettim!....

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !